FLORES- Ruim twee weken lang reisden we door Flores. Een Indonesisch eiland dat nog vrij ongekend is bij de meeste toeristen. Ik had zeer hoge verwachtingen bij dit eiland. Dit is de ideale route voor minimum tien dagen en zo hebben wij het ervaren.

Flores is een zeer groot eiland en daar het nog niet zo toeristisch is, valt het moeilijk te bereizen. Het is maar liefst 2,5 keer zo groot als Bali. De enige manier om jezelf te verplaatsen is een privé auto, een gedeelde auto en af en toe mini busjes. Een privé chauffeur is ideaal indien je hier het budget voor hebt, maar uiteraard minder geschikt voor backpackers. Zelf een motor huren is eventueel ook een mogelijkheid, al lijkt me dit niet echt makkelijk ivm het terugbrengen van de motor. Dit was onze route voor veertien dagen. Ik raad minstens tien dagen aan indien je al deze plekken wil bezichtigen.

Labuan Bajo

Hier zal je trip hoogstwaarschijnlijk starten (of bij sommigen eindigen) en dit is tevens mijn favoriete plek. Het is de enige plek op héél het eiland waar het toeristisch is, dit omdat de meerdaagse boottours hier aankomen. De meeste toeristen spenderen hier enkele dagen en vliegen vervolgens terug, kleine kans dus dat je deze tegenkomt op de andere plekken op het eiland. Ook is dit de enige plek op Flores waar het merendeel Moslim is, het grootste deel van Flores, namelijk 85% is Rooms-Katholiek.

Hoewel dit de drukste plek is op Flores, was dit gelijk mijn favoriet. Komt het misschien door het heerlijke Westerse en Indonesische eten dat hier te verkrijgen is? Dat zal absoluut een rol hebben gespeeld ja. Na vier dagen hetzelfde eten op de boot, genoten we met volle teugen van het lekkere eten dat hier te vinden was. In de rest van Flores is het eten vrijwel allemaal hetzelfde. Niet veel keuze, geniet er dus van zolang je in Labuan Bajo bent!

In Labuan Bajo zelf is niet zéér veel te doen. Het schijnt een fijne plek te zijn om te verkennen per scooter. Dit is tevens één van de beste en mooiste duikplekken ter wereld! Het koraal is nog vrijwel onaangetast, de kans dat je haaien en manta’s ziet is zéér groot, maar ook ander interessant onderwaterleven komt aan bod. De stroming is hier zeer sterk en dus minder geschikt voor beginners. Voor duikers mét ervaring is het wel een echt onderwaterparadijs! Labuan Bajo is ook de perfecte uitvalsbasis voor een bezoek aan één van mijn favoriete eilanden, namelijk Padar island. Ook Komodo, pink beach, Rinca; zijn makkelijk te bereiken per boot. Ook gingen we hier naar een spa (Flores Spa), waar we de heerlijkste massage ooit kregen.

Waar te eten?

Er zijn echt tal van heerlijke restaurants te vinden in Labuan Bajo. Warung mama is mijn grote favoriet voor goedkoop Indonesisch eten en heerlijke juices. Net zoals vele plekken in Indonesië, zit het eten hier in grote potten, maar laat dat je dit niet afschrikken. Je neemt waar je zin in hebt. Verschil is dat het eten hier echt heerlijk is klaargemaakt, je vindt hier bovendien gerechten die je in de rest van Indonesië helemaal niet of moeilijk vindt. Geen ordinaire Nasi Goreng dit keer, wél lekker en uniek Indonesisch eten. Voor een vol bord betaal je ongeveer twee euro. Een juice met véél fruit kost je nog geen euro. Bij Bajo Taco eet je lekker Mexicaans voor een vriendelijke prijs. Ik probeerde de jackfruit taco en Mathijs een taco met kip. Beiden waren overheerlijk! Ook de Nacho schotels en andere gerechten zagen er verdomd lekker uit. Waren we hier maar een dag langer! Een maaltijd kost je hier ongeveer drie euro. Tot slot raad ik La Cucina aan voor de lekkerste pizza’s en pasta’s. Dit is de duurste maaltijd die wij aten in zes maand, maar het heeft ons zeker gesmaakt! Een maaltijd kost je ongeveer vier à vijf euro, zonder drankje weliswaar. We probeerden nog enkele goedkope plekjes uit, maar deze waren niet echt aan te raden.

Waar te overnachten?

Overnachtingen in Flores vonden wij in het algemeen niet goedkoop, zo ook niet in Labuan Bajo. Wij schrokken behoorlijk van de prijzen voor accommodatie en eten in Flores. Daar het niet toeristisch is, verwachtten wij dat de prijzen ook stukken lager zouden liggen, maar niets is minder waar. Waar je een simpele kamer hebt in Flores, heb je voor diezelfde prijs een heerlijke, comfortabele kamer in Bali! Wijzelf boekten geen accommodatie op voorhand in Labuan Bajo en het was serieus zoeken voor we iets vonden. Uiteindelijk werden we op straat aangesproken en dat werd de accommodatie waar we vier nachten verbleven. Onze accommodatie heette ‘Raja Wisata Komodo’, overigens niet te vinden op google! (als je de haven uitloopt sla je rechts af, je neemt de eerste scherpe straat links en ga de eerste straat rechts in, voorbij de school ga je de berg op, loop helemaal door tot het huis met het groene dak). We kregen een zeer comfortabele, ruime, propere kamer. De gedeelde badkamer was iets minder, maar de kamer maakte voor ons alles goed (beste dat we daar vonden voor de prijs). Aangezien we vier dagen bleven, konden we nog wat van de prijs afdingen, waardoor we uiteindelijk 225k/nacht betaalden, dit komt neer op ongeveer dertien euro. Ontbijt en thee inclusief.

Ruteng

Na Labuan Bajo vertrokken we met een gedeelde auto naar Ruteng, we betaalden hiervoor bijna acht euro per persoon. Het is ruim vijf uur rijden, dus de dag zelf deden wij niets meer. Neem zeker warme kledij mee, want het is hier opmerkelijk kouder. Tijdens de avond droeg ik dan ook een jeans en dikke wollen trui. Een douche met warm water is hier ook geen overbodige luxe. Wij vroegen zelfs een extra deken in ons hotel, daar we het ’s nachts toch echt wel koud hadden.

Huur een scooter en bezoek zeker de bekende spiderweb-ricefields. Deze rijstvelden hebben een unieke vorm en zien er inderdaad uit als een spinnenweb. Ruteng is ook de perfecte uitvalsbasis om het unieke, traditionele dorpje ‘Wae Rebo’ te bezoeken. Ik schreef er hier een zeer uitgebreid artikel over. Twee daagjes is Prima voor Ruteng, het was eerlijk gezegd niet mijn favoriete plek.

Waar te eten

Wijzelf hebben twee avonden bij Café Agape gegeten en dit was prima. Een iets moderner restaurants, lekker eten en niet al te duur. Ze serveren hier ook heerlijke koffie (latte).

Waar te overnachten?

Er zijn niet al te veel deftige hotels te vinden in Ruteng. Wij besloten eerst een kijkje te nemen op een zeer unieke locatie: namelijk een kamer bij de nonnentjes! Hoewel de kamer er zeer netjes uitzag, was dit toch behoorlijk over ons budget. Uiteindelijk besloten we in het Rima hotel te verblijven, waar we een deftige kamer met warme douche hadden voor 250k per nacht, oftewel 15 euro.

Bajawa

Na Ruteng gingen we met een privé chauffeur naar Bajawa. We betaalden zes euro per persoon en het is ongeveer vier uur rijden. Bajawa vond ik zelf een zeer aangenaam en gezellig dorpje, dat mij écht deed denken aan de Alpen. Veel is er niet te beleven, wij verbleven hier dan ook twee dagen, puur om even uit te rusten. Je kan eventueel een scooter huren om de omgeving te verkennen, er zijn namelijk nog heel wat traditionele dorpen te vinden rondom. Een andere leuke en actieve activiteit is het beklimmen van de vulkaan en te genieten van de zonsopkomst. Vrienden van ons deden dit en de foto’s zagen er betoverend mooi uit. Draag zeker zéér stevige schoenen, de vulkaan is namelijk ontzettend stijl. Een dikke jas en een muts kan je ook zeker gebruiken want het is ijskoud!

Waar te eten?

Wij hebben vrijwel alle restaurantjes uitgeprobeerd en nergens vonden wij het eten écht lekker. Heel teleurstellend en bovendien vrij duur! Zoek dus zelf even rond naar een plek die jij aangenaam vindt. Dito’s restaurant is alvast héél gezellig.

Waar te overnachten?

Wij verbleven twee nachten in (Madja) Edelweiss homestay en hadden hier een heerlijke kamer, goed internet en een warme douche. Opgelet, er zijn maar liefst drie accomodaties die Edelweiss heten! Dit was zonder twijfel één van onze favoriete accomodaties op Flores.

Riung

Dit dorpje ligt wat buiten de route, maar ik kan jullie verzekering dat het absoluut de moeite waard is om hierheen te komen. Wijzelf deelden weer een privé auto met nog een ander koppel (vrienden van ons) en betaalden vijf euro per persoon. Ook dit is ongeveer vier uur rijden. In het dorpje zelf is letterlijk NIETS te doen, maar het 17 islands national park moet je gezien hebben. Het is een klein, paradijs op aarde. Ongelofelijk dat dit nog niet ontdekt is door de grote massa. Grote kans ook dat je deze snorkelplekken en eilandjes helemaal voor jezelf hebt. Wijzelf kwamen slechts één andere boot tegen met vier oudjes erin, voor de rest zijn wij geen toeristen tegengekomen. Ik schreef hier een uitgebreid artikel boordevol foto’s over de 17 islands, een prachtig plekje om verliefd op te worden.

Waar te eten?

Véél is er niet te vinden qua restaurants, verwacht ook geen uitgebreide keuze. Probeer zeker de kleine restaurantjes uit, qua smaak was het eten echt wel lekker en bovendien goedkoper dan de rest van Flores.

Waar te overnachten?

Aangezien wij vrij laat aankwamen konden we de 17 islands pas de dag erop doen. ’s Avonds was er ook geen vervoer meer naar onze volgende bestemming, dus waren wij genoodzaakt om twee nachten te blijven. Wij verbleven in het Bintang hotel, wat een zeer fijne accommodatie was. We betaalden 200k, oftewel 12 euro per nacht. Net zoals alle andere accomodaties op Flores, was ook hier ontbijt inbegrepen.

Moni

Van Riung naar Moni ben je wel even onderweg! Om 6:30h werden wij ’s morgens opgehaald met een grote bus aan ons hotel. Dit is tevens de enige, grote bus die wij zagen in héél Flores. Na ongeveer drie uur kwamen wij aan in Ende. Hier namen wij een gedeeld busje richting Moni. We hebben ons overigens ontzettend geërgerd aan deze onbeschofte, vervelende chauffeur! De rit zou normaal gezien twee uur moeten duren, maar wij deden er ruim vier uur over. De chauffeur stopte vrijwel OVERAL om even te drinken, te eten, een babbeltje te slaan, zijn vrienden te bezoeken etc; gedurende heel de rit was hij ook aan het roken en met zijn gsm bezig. Dit was de vervelendste rit die wij meemaakten, we hadden ontzettend veel spijt dat we niet in het busje ervoor waren gestapt.

Moni staat uiteraard bekend om de bekende Mount Kelimutu, oftewel de vulkaan met de drie meren. De laatste jaren -zo ook wanneer wij er waren- zijn de meren groen-blauwachtig. Jaren terug zijn deze ook al rood, zwart en wit geweest. Vermoedelijk komt dit door de mineraallagen in de meren.

De lokale bewoners geloven dat de meren in de Gunung Kelimutu de rustplaats zijn van de zielen van hun overleden familieleden. In Tiwu Ata Bupu meer bevinden zich de geesten van de voorouders, in Tiwu Nuwamuri Koofai, de geesten van overleden jongeren en in het ooit rode meer Ata Polo Tiwu, de geesten van heksen en waarzeggers.

Een andere mythe verteld het volgende verhaal: Een koningspaar had ooit twee kinderen. Ze waren een erg gelukkig gezin, maar wat taboe was, gebeurde: zoon Konde en dochter Meja werden verliefd op elkaar. Ze kregen in totaal drie kinderen. De oude koning dacht dat deze vorm van incest een ramp zou veroorzaken. Konde en Meja moesten een graf graven en hierin al het goud en aardnoten van de familie leggen. Ze moesten zich ergens opstellen en afwachten of de goden hen iets zouden aandoen. De koning nam zijn drie kleinkinderen naar een andere plek. Er brak een storm uit die drie dagen duurde. In die drie dagen ontstonden drie meren van verschillende kleuren. Het eerste kratermeer, Tiwa Ata Polo, was rood. De naam betekent ‘het meer voor de kwade geesten’. Hier lagen de aardnoten en het goud begraven. Het tweede meer, Tiwa Ata Koo Fai Nuwa Muri (het meer voor jonge mannen en vrouwen), ontstond op de plek waar Konde en Meja hadden gestaan. Op de plek waar de koning met zijn kleinkinderen had gestaan vormde zich het derde meer, Tiwa Ata Bapu, die toen wit was. Deze naam betekent: ‘het meer van de oude mensen’.

Wijzelf besloten de zonsopkomst te gaan bekijken en huurden hiervoor een scooter. Dit is tevens de beste manier om naar de vulkaan te gaan. Het grootste deel kan je al rijdend doen en de klim zelf is niet heel ver meer en absoluut niet zwaar. Bij grote groepen is een auto ook een goede keuze, een privé gids is echter absoluut niet nodig! Wij vertrokken rond vier uur met de scooter en toen wij bijna de top bereikten met de scooter, viel deze stil. De verhuurder verzekerde ons dat we een halfvolle tank zouden hebben voldoende om daar te geraken en terug. Hij bleek helemaal niet getankt te hebben en aangezien de meter niet werkte, zagen wij niet dat de tank leeg was! Verdorie. We besloten ons te laten uitbollen naar beneden, op zoek naar benzine, maar dit is hier uiteraard NIET te vinden. We lieten de scooter daarom staan bij de kassa en een lieve local voerde ons gratis naar boven. Probleem opgelost, maar toch niet echt fijn! Een zonsopkomst zagen wij niet door de dikke mistlaag. Ook de meren zagen wij slechts gedurende een half uur, vooraleer de dikke mistlaag deze terug bedekte. Heel bijzonder vonden wij het dus niet en al zeker niet het geld waard. De Bromo vulkaan is vele malen mooier, ik zou de Kelimutu zeker niet opnieuw bezoeken. Entree bedraagt trouwens 150k (=9 euro) voor een weekdag en 225k (=14 euro) op een zondag…. Wanneer waren wij daar? Inderdaad, op een zondag verdorie!

Ps. Voor wie wil weten hoe ons scooter avontuur is afgelopen. We lieten ons gedurende heel de rit uitbollen en hebben hier serieus wat afgelachen. Onderweg vonden we gelukkig wel benzine, om het laatste stukje nog al rijdend af te kunnen leggen!

Waar te eten?

Bij Mopi’s place MOET je zijn! De eigenaar van dit restaurant is een blanke vrouw, zij heeft er niet alleen een zeer gezellige plek van gemaakt, maar het eten is ook nog eens overheerlijk. Vergelijk het met het heerlijke eten in Labuan Bajo. Wat hebben wij hiervan genoten, we hadden écht eens nood aan een lekker diner! Ikzelf nam de flatbread met salade en tempe, wat was dit OVERHEERLIJK. Mathijs at hier de lekkerste kip die hij in tijden had gegeten, namelijk de chicken saté met heerlijke peanut saus. De volgende dag aten wij hier ook nog havermoutpap als lunch.

Waar te overnachten?

Aangekomen in Moni gingen wij meteen op zoek naar een accommodatie, welke ontzettend duur zijn! Uiteindelijk kwamen wij uit bij Angi Lodge, een gloednieuwe accommodatie waar wij 15 euro voor betaalden. Je krijgt een nette, ruime kamer met heerlijk bed. Een zeer grote badkamer met warme douche én de eigenaars zijn zeer vriendelijk. Deze is trouwens perfect gelegen, vlak voor het lekkerste en beste restaurant in Moni!

Maumere

Met een gedeelde auto gingen wij vervolgens naar Maumere, de eindbestemming en tevens de plek die wij het minst aangenaam vonden. In Maumere zelf is niet héél veel te beleven, wel zou het een heel bijzondere plek zijn om te duiken. Wijzelf besloten geen accommodatie vooraf te boeken, maar ter plekke een kijkje te nemen in drie ‘goedkopere’ accomodaties die we vonden op booking.com . De eerste kamer was ronduit vreselijk, het gamele bedje leek uit elkaar te vallen en zelfs gevangenissen in België zien er beter uit dan deze kamer. Kamer twee zag er netjes uit en rook heel fris, maar toen we de matras controleerden (doen we overigens altijd) kregen we de schok van ons leven. Het was amper met het blote oog te zien, maar we zagen wel honderden eitjes die afkomstig bleken te zijn van een bedbug. Ook lag er één volwassen bedbug op de grond, reden genoeg om hier weg te rennen! Tot slot accommodatie drie: deze kamer rook muf en was ook niet al te proper, in de badkamer ontbrak bijna een volledige muur. Het huilen stond mij nader dan het lachen en we besloten daarom een duurdere accommodatie te boeken. We betaalden maar liefst 300k, wat neerkomt op 18 euro, maar hiervoor kregen wij wel een deftige kamer met maar liefst twee aparte slaapkamers. Pantai Paris Homestay ligt vlakbij de oceaan, waar prima te snorkelen is. De vrouw heeft ook enkele prachtige initiatieven. Zo is ze bezig met een upcycle project én biedt ze werk en ontspanning aan mensen met psychische problemen en beperkingen. Fijn om één nachtje te blijven, alvorens wij terug naar Bali vlogen.

Gebruik deze link voor een mooie korting op booking.com